Binlerce yıl boyunca Büyük Britanya’yı Avrupa ana karasına bağlayan ve yaklaşık 7 bin yıl önce sular altında kalan Doggerland’da gerçekleştirilen DNA analizleri, bölgenin tarih öncesi yapısına dair yeni veriler sundu. Araştırmacılar, meşe, karaağaç ve fındık gibi ılıman iklim ağaçlarının bölgede 16 bin yıldan daha uzun süre önce var olduğunu tescilledi.
Çalışmanın en dikkat çekici bulgusu Kuzeybatı Avrupa’da 400 bin yıl önce neslinin tükendiği düşünülen ceviz ağacıyla akraba “Pterocarya” türüne ait DNA izlerine rastlanması oldu.
Baş yazar Robin Allaby Güney Doggerland’dan elde edilen sedaDNA (sedimanter antik DNA) örneklerinin analiziyle kayıp toprakların çevresel yapısının yeniden inşa edildiğini bildirdi. Allaby ağaç popülasyonunun beklenenden binlerce yıl önce ortaya çıktığını kaydetti.
Bu bulgu son buzul çağının yaklaşık 20 bin yıl önce sona ermesinin ardından bitki örtüsünün bölgeyi tahmin edilenden çok daha hızlı bir şekilde yeniden kapladığını kanıtladı. Uzmanlar bu orman biyotoplarının yaban domuzu, geyik, kunduz ve ayı gibi hayvanlar için zengin kaynaklar sunduğunu saptadı.
Bradford Üniversitesi’nden Vincent Gaffney Doggerland’ın uzun yıllar boyunca sadece Britanya Adaları’na geçiş sağlayan bir “kara köprüsü” olarak görüldüğünü hatırlattı. Ancak yeni verilerle birlikte bu bölgenin Mezolitik dönem toplulukları için sadece bir geçiş rotası değil binlerce yıl boyunca göç ve yerleşim imkanı sunan bir merkez olduğu anlaşıldı.