Murat Ongun dilekçe verdi: Etkin pişmanlar yalan makinesiyle dinlensin

İBB davası tutuklusu eski İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) Medya A.Ş. Yönetim Kurulu Başkanı Murat Ongun kendisi aleyhinde beyanda bulunan ve etkin pişmanlıktan yararlanan sanıkların yalan makinesi (poligraf) eşliğinde dinlenmesini talep etti.

İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesi’ne dilekçe sunan Ongun iddianamenin somut delile değil çelişkili beyanlara dayandığını vurguladı.

Ongun sunduğu dilekçede hakkındaki suçlamaların neredeyse tamamının tanık anlatımları ve “etkin pişmanlık” kapsamında verilen ifadelere dayandığını, buna karşılık doğrudan, objektif ve teknik nitelikte somut delillerin bulunmadığını belirterek bu beyanların poligraf eşliğinde sınanmasını istedi.

Ongun’un mahkemeye sunduğu dilekçede iddianamenin kurulma biçimine yönelik dikkat çekici ayrıntılara yer verildi.

Tek bir tanığın aynı içerikteki beyanının 54 ayrı eylem bakımından delil olarak kullanıldığı, 40’tan fazla eylemde yaklaşık 30 tanık beyanının hiçbir somut ayrım gözetilmeksizin birebir tekrarlandığı ifade edildi. Ongun bu durumun beyanların doğruluğunu ve güvenilirliğini ciddi biçimde tartışmalı hale getirdiğini kaydetti.

Dilekçede poligrafın tek başına hükme esas alınacak mutlak bir ispat aracı olmadığı özellikle vurgulandı.

Ongun talebinin amacının beyanların iç tutarlılığını, samimiyetini ve güvenilirliğini nesnel bir zeminde test etmek olduğunu belirtti.

Ongun kendi ifadesinin yalan makinesi eşliğinde alınmasına açık rıza gösterdiğini, aynı yöntemin aleyhine beyanda bulunan tanıklar ile etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanan sanıklar açısından da uygulanmasını istedi.

Savunmada dosyanın iddia makamı tarafından dahi “yüzyılın soruşturması” olarak nitelendirildiği hatırlatılarak bu denli kapsamlı ve kamuoyu etkisi yüksek bir davada şeffaflığın ve denetlenebilirliğin zorunlu olduğu vurgulandı.

Ongun poligraf talebinin herhangi bir kişi ya da kurumu hedef almadığını, maddi gerçeğe ulaşma iradesinin açık biçimde ortaya konulması amacı taşıdığını ifade etti.

Ongun’un dilekçesinde etkin pişmanlık ve tanık beyanlarının doğası gereği cezada indirim ya da kurtulma beklentisiyle şekillenebileceği, bu nedenle de tek başına güvenilir kabul edilemeyeceği belirtildi. Ceza yargılamasında maddi gerçeğe ulaşmanın yolunun soyut anlatımlardan değil, nesnel ve denetlenebilir yöntemlerden geçtiği savunuldu.