20 yıl kadar önce geçirdiğim bir hastalık sonucunda sol ayağımda bir deformasyon oluştu. başta fazla rahatsız edici değildi ama sonra yaş ilerleyince hayat kalitemi ciddi azaltan rahatsız edici bir durum oldu. ben böyle yaşama fikrine tam kendimi alıştırmıştım ki Prof. Dr.Tahir Öğüt tarafından görüldüm. ayak ve ayak bileği cerrahisinde uzman olan Tahir bey bana bu sorunun çözümü olabileceğini ve ameliyat gerektiğini anlattı.
Doktorumun bilgisine, birikimine yeteneğine güvendiğimden ameliyat olmayı kabul ettim ve tarih bile saptandı.
Ameliyat olmak fikri gayet tabii ki pek hoş değil. Ama insanın korkulara karşı ilginç bir savunma mekanizması var. doktoruma inanmamak gibi bir durum olamayacağına göre ve eğer onun dediği olursa ameliyat sonrasında bir süre çekilecek sıkıntı bitince şu andaki problemlerin önemli bölümünün bitmesi olasılığı beni korkumu bastırmaya yöneltti.
Tam ameliyat fikrine kendimi alıştırmıştım ki hayatta yapılabilecek önemli yanlışlardan bir tanesini ne yazık ki yaptım. Bir sohbetimiz esnasında Ertuğrul Özkök’e ameliyat olacağımı anlattım.
Hangi hastanede olacağımı sordu, ben de bir başka yanlış daha yaparak onu da söyledim. Ameliyat günü ziyaretime geleceğini söyledi. Ve bende başladı şiddetli panik ataklar.
Bence bu dünyada olabilecek en korkunç gelişmelerden biri insanın ameliyat sonrasında uyanırken karşısında göreceği ilk insanın Ertuğrul Özkök olması ihtimalidir. bunun düşüncesi bile dayanılır gibi değil.
onunla görüşeceğimi bir ay öncesinden bilsem, görüşmeye yaşamam ihtimali olan bütün tuhaf gelişmelere hazırlık yaparak gitmiş olsam dahi o durumda görmek bile kolay başarılır bir şey değilken bir de ameliyat sonrası çaresiz halde uyanır uyanmaz onu karşımda görmeye dayanabileceğimi hiç sanmıyorum.
Yani anlayacağınız bir ayak ve bilek ameliyatında düşük olduğu söylenen ölme ihtimali şu anda benim için zirve yapmış durumda. en azından şurası kesin, yaşayacağım şoktan kendiliğinden ölmezsem bile o konuşmaya başladıktan bir süre sonra intiharı düşüneceğimi kesin biliyorum.
Şimdi belki gelmez diye kendimi avutuyorum. geleceğim dediği halde gelmeyeceğine eminim çünkü görüşmek konusunda devamlı yalan söylüyor. Yaklaşık altı aydır her konuştuğumuzda yemeğe çıkacağız dediği halde bu dediğini telefonu kapar kapamaz unutuyor. ve bundan hiçbir rahatsızlık da hissetmiyor. benden hemen sonra Sedat Ergin’i de arasa ona da yemeğe çıkıyoruz yalanını tekrarlayabiliyor. adam seri yalancı anlayacağınız.
eğer şansım yardımcı olursa ve yine kaçınılmaz biçimde yalan söylüyorsa hastaneye gelmeme ihtimali var. Tam kendimi böyle avutup hastaneye gitmeye karar veriyordum ki bence daha büyük, daha vahim tehdit geldi.
Özkök ‘eğer ayağın iyileşirse her gün bana gelirsin birlikte yürüyüş yaparız demeye başladı bana. Osman Müftüoğlu ve Özkök kollarındaki saate bakarak her gün en az 10 bin adımı atmak zorunda nedense. şimdi bu anormal hayata beni de katmayı düşünüyorlar galiba.
Hastanede olması ihtimali olan sadece anlık bir şok belki az hasarla atlatılabilirdi, ama Özkök ile her gün sadece yürümek için buluşma fikri her gün tekrarı olan bir eziyet benim için.
Dolayısıyla şu an acaba hiç ameliyat olmasam da bu riske girmekten kurtulsam mı diye de düşünüyorum ve hayata sakat olarak devam etmek bana daha çok uyacak gibi gelmeye de başladı.
8 Eylül 2024 - Korktuğum maalesef başıma geldi
7 Eylül 2024 - Sizce hangisi daha seksi?
6 Eylül 2024 - Aman Ertuğrul Özkök’e haksızlık yapılmasın
5 Eylül 2024 - Bu da ayak fetişi diyorsanız ben de neden olmasın diyorum
4 Eylül 2024 - Bu Hadise’yi bir tek Ertuğrul Özkök çözebilir