Bir parti kursaydınız saat kaça kurardınız, adı ne olurdu?

Hindistan’da Cockroach Halk Partisi (Hamam böceği) diye bir çevrimiçi bir parti var. 

Bilmem haberiniz var mı? 

Bir yargıcın, sosyal medyada sistemi eleştiren işsiz gençleri ve aktivistleri “hamamböcekleri ve parazitler” olarak nitelendirmesi büyük bir öfke yarattıktan sonra gençler bu aşağılayıcı ifadeyi ironik bir şekilde benimseyip inatçı, hor görülen ve yok edilemeyen hamamböceği sembolü etrafında birleşip, bu partiyi kurmuşlar. 

Mizahi bir tepki olarak doğan bu çevrimiçi topluluk, kısa sürede büyüyerek işsizlik ve sınav skandallarına karşı kitlesel protestolara dönüşmüş ve böyle bir topluluk ortaya çıkmış. Şimdi onlar bugün-yarın hükümetle görüşüp soruna bir çare bulmaya çalışacaklar. İlgiyle izleyeceğim gidişatı.

CJP, resmi bir siyasi parti değil, siyasi hiciv üzerine kurulu bir çevrimiçi hareket, dediğim gibi. 

Alaycı üyelik kriterleri arasında işsiz olmak, tembel olmak, sürekli internette vakit geçirmek ve “profesyonelce atıp tutma yeteneğine” sahip olmak yer alıyor. 

Şimdi bunu okuyunca bizim özellikle mezuniyet törenlerinde mizahi pankartlarla bazı konuları ti’ye alan gençlerimiz, acaba daha ciddiye alınmak için neden böyle hareketler başlatmaz diye düşünüyorum.

Belki de haberleri yoktur ve siyaseti tamamen boomer ya da x, y kuşağı yapsın bize ne diyorlardır.

Nitekim öyle de oluyor zaten. Sayısız partimiz arasında birini bile kayda değer bulamamanın,  kararsız ve umutsuz olmanın, sadece gençler değil bir kısım vatandaş arasında da geçerli olduğunu düşünebiliriz. Koltuk sevdaları, güvenilir dağlara kar yağması, altın sanılanların teneke çıkması ‘bizden bir şey olmaz, gemisini kurtaran kaptan partisi’ kitlesinin artmasına da neden

oluyor. Zaten parlamenter sistemin aslında sadece görsel olarak kaldığının, partilerin salı toplantılarının adeta nostaljik bir havada ve demeçlerle yapıldığının da farkında olmamak mümkün değil.

Eski taamlarla yeni lezzetler yaratılamıyor. Particilik, partilerde, mecliste bir konuma sahip olmak, sadece o kişilerin para, güç, görünürlük emellerini besliyor.

Halk plajlara hücum ediyor, vatandaş denize giremiyor, lafı varmış eskiden.

Partiler halkı temsil ettiğini düşünüyor ama vatandaş aynı fikirde değil.

Öte yandan, seküler veya laik, ateist, ne dersin deyin, bu arkadaşlar, kendilerine yeni bir kandırmaca aramaktan geri kalmıyor. Ne derdi Karagöz? Yar bana bir eğlence medet…

İnanacak, eğlenecek bir şey bulmak gerekiyor o halde. Onlar da ne yapıyor?

“Uzaylılar, UFO’lar haftaya görünürler mi, aramızda reptilianlar var mı, 19 rakamının tılsımı, reenkarne olduğunu iddia edenler ne diyor, zaman yolculuğu mümkün mü, CERN’de portal açıldı mı?, Acun ıssız kaldı mı? vb.” (Acun, evren/dünya anlamındadır, gerçek Acun’la ilgisi yoktur) tarzı konularla ilgilenip dinle yapmadıklarını başka şeylere gönül koyup kafa yatırarak yapıyor ve etraflarına başka bir tür mürit bulmaya çalıyorlar. 

Bu yol da hem tehlikesiz, hem de umudu hiç bitirmeyecek ve asla yaşarken tam anlamıyla kanıtlanamayacak bilgilerie dolu ne de olsa.

Gerçeği ararken, hurafelerin bataklığına bir mitolojik kahraman gibi düşüp, hiç kendini bulamamak da cabası.

Hindistan’daki partinin adıyla başladık. Bizdeki yenilikle bitirelim.

Malum, CHP’den ayrılanların kurduğu partinin adı Yeni.

Ama zihniyet yeni mi, yeni olacak mı, yeni insanlar var mı harekette, ne denli kendilerini kanıtlamışlar vb. göreceğiz. Güvendiğiniz dağlara kar yağmayacak partisi gibi bir isim daha uygun olabilirdi halbuki. Veya CHP onların partisiyse bu da Bizim partimiz denebilirdi. Tabii yine de bir Hindistan olamazdı, isimdeki yaratıcılık.

Bizde yeniye yeni deniyor çünkü.

Sembolü yokmuş, fontu milli bir içeceğimiz gibiymiş tarzı eleştirileri çokça duyacaksınız da içerik ne olacak, onu tartışanı göremeyeceğiz.

Ali Veli kırk dokuz, elli… İnsan malzememiz bu, fikriyatımız bu, zikriyatımız da bu.

Hamam böcekleri Halk Partisi’ni destekliyorum ben.

Amen!