Cumartesi Anneleri 1122’nci haftada: 32 sene önce kaçırılan baba-oğul Çelik’lere ne oldu?

Gözaltında kaybedilen yakınlarının akıbetini sormak ve faillerin yargılanmasını talep etmek için Galatasaray Meydanı’nda 1995 yılından beri oturma eylemi yapan Cumartesi Anneleri bu hafta da meydandaydı.

1122. haftada kamuoyuna yine Galatasaray Meydanı’nı çevreleyen barikatların önünden seslendiler.

Ellerinde kayıplarının fotoğrafları ve karanfiller taşıyan Cumartesi Anneleri, 32 yıl önce Batman’da evinden kaçırılan İbrahim Çelik ve oğlu Edip Çelik’in akıbetini sordu.

Ailenin olayla ilgili bazı Hizbullah mensuplarının isimlerini verdiği belirtilirken Jandarma ve Emniyet’e yapılan başvuruların sonuçsuz kaldığı ve etkin bir soruşturma yapılmadığı vurgulandı.

Açıklamanın tamamı şu şekilde:

“Zorla kaybetme, sadece bir insanın yaşamdan koparılması değildir. Geride kalanların da hayatını yıllarca sürecek bir belirsizliğe mahkûm etmektir. Cevapsız kalan sorular, sevdiklerinin nerede olduğunu, başına ne geldiğini bilmeden geçen her gün; aileler için ağır bir işkenceye dönüşür.

Kayıpların akıbeti açıklanmadıkça, failler etkili biçimde soruşturulmadıkça bu işkence de sürer. Devlet, kaybedilenlerin akıbetini açıklama ve faillerden adalet önünde hesap sorma yükümlülüğünü yerine getirmediğinde, ailelerin maruz bırakıldığı belirsizlik yıllara, hatta kuşaklara yayılır.

Ama kayıp yakınları bu işkencenin içinde susup kalmadı. Gözaltında kaybedilenlerin hatırasını sessizliğe karşı yükselen bir söze dönüştürdüler. Yarım bırakılan hayatların izini sürmeyi, hakikati aramayı ve adalet talebini çocuklarına, torunlarına aktardılar.

Bugün kamuoyuyla paylaşacağımız İbrahim ve Edip Çelik’in hikâyesi de 32 yıldır yerine getirilmeyen bir devlet yükümlülüğünün ve bir ailenin kuşaktan kuşağa taşıdığı adalet arayışının hikâyesidir.

50 yaşındaki İbrahim Çelik, Batman’ın Soğuksu Mezrası’nda yaşıyor ve tarımla uğraşıyordu.

1990’lı yıllarda Batman’da Hizbullah tarafından çok sayıda insan evlerinden alınarak ya da sokaklardan kaçırılarak zorla tutuldu, işkence gördü, öldürüldü ve kaybedildi. Bu ağır suçların işlendiği dönemde, güvenlik ve idari bürokrasinin koruması, desteği, göz yumması ve yol vermesiyle hareket edildiğine ilişkin çok sayıda bulgu ve tanıklık olmasına rağmen bu suçlarla etkili bir müdahale gerçekleşmedi.

10 Temmuz 1994 gecesi maskeli ve silahlı dört kişi Çelik ailesinin kapısını çaldı. İbrahim Çelik’i ‘yer göstereceğiz’ bahanesiyle evinden alarak yanlarında götürdüler. 19 yaşındaki oğlu Edip Çelik ise babasını yalnız bırakmamak için onların peşinden gitti.

Baba ve oğul eve dönmeyince aile, Jandarma ve Emniyet’e başvurdu. Ardından savcılığa suç duyurusunda bulundu. Olayla ilgili olarak Hizbullah üyeleri Talat Rüzgar, Aziz Önlük, İlhan Önlük, Resul Güneş ve Çetin Dursun’un isimlerini verdi.

Ancak yapılan başvurular sonuçsuz bırakıldı. İbrahim ve Edip Çelik’ten bir daha haber alınamadı.

Merese Çelik, eşi İbrahim ile oğlu Edip’in bulunması için yıllarca başvurular yaptı. Ancak bu başvurular üzerine etkili bir araştırma ve soruşturma yürütülmedi. Tanıkların dinlenmesi, şüphelilerin sorgulanması ve olayın bütün yönleriyle ortaya çıkarılması için gereken adımlar atılmadı. Merese Çelik’in arayışı, çocukları, torunları tarafından sürdürülmeye devam ediyor.

Kaç yıl geçerse geçsin; İbrahim ve Edip Çelik  için, tüm kayıplarımız için, adalet istemekten ve devletin hukuk normları içinde hareket etmek zorunda olduğunu hatırlatmaktan vazgeçmeyeceğiz.”