Jeologlar İtalya'yı baştan başa kat eden Apenin Dağları'nın altında sismoloji dünyasını sarsacak bir mekanizma keşfetti. Yer kabuğunun en alt katmanı üst kısımdan ayrılıyor.
Akdeniz havzası tektonik açıdan adeta yamalı bir bohçayı andırıyor. Afrika levhasının kuzeye doğru hareketi, Avrasya ile olan sınırı sayısız küçük parçaya bölerken bölgedeki bitmek bilmeyen depremlerin ve aktif volkanların arkasında bu levha hareketleri yatıyor.
Bu hareketli yapıdan en çok etkilenen yerlerin başında İtalya geliyor. Ülkeyi baştan başa kat eden yaklaşık 1200 kilometre uzunluğundaki Apenin Dağları eski Tetis Denizi kabuğunun Avrupa karasının altına batmasıyla oluştu.
Bölgedeki sismik hareketliliğin ana nedeni uzun süre sadece bu batma hareketine bağlanıyordu, ancak Floransa Üniversitesi’nden Stefano Tavani liderliğindeki sismologlar ezber bozan yeni bir keşfe imza attı.
Bilim insanlarının sismik verileri yeniden incelemesiyle yer altındaki levhanın bütün halinde batmadığı, aksine kabuğun en alt ve yoğun katmanının üst kısımdan adeta “soyularak” ayrıldığı ortaya çıktı. Jeologlar bu ayrılma hattının yer altında ani mekanik kırılma yarattığını belirtiyor.
Ayrılan yoğun alt kabuk mantoya doğru çökerken hafif olan üst kabuk yüzeye yakın kalıyor. Bu durum yer altında yukarı yönlü yerel bir kaldırma kuvveti doğurarak yüzey hareketlerini tetikliyor.
Araştırma İtalya’nın “omurgası” sayılan Apeninler boyunca yaşanan çelişkili sismik hareketlerin gizemini de çözdü.
Yer altındaki bu geometrik kırılma nedeniyle depremler iki farklı bölgede şu şekilde ayrışıyor:
• Kuzeydoğu hattında: Kabuğun henüz soyulmadığı ön kısımda sıkışma kaynaklı depremler yoğunlaşıyor.
• Güneybatı hattında: Soyulmanın tamamlandığı arka kısımda ise genişleme kaynaklı depremler baskın hale geliyor.
Uzmanlar Apenin Dağları’ndaki depremlerin birincil itici gücünün bu “alt kabuk soyulması” süreci olduğunu ve bu sismik mekanizmanın sabit durmayarak Adriyatik kıyılarına doğru ilerlediğini vurguluyor.