Japonlar ‘Zihni sinir’ projesine çalışıyor: Elektrik derdini Ay’da bedavaya çözeceğiz

Japon şirketi Shimizu Corporation, 2011 yılındaki yıkıcı deprem ve tsunami sonrası (Fukuşima nükleer felaketi) ortaya çıkan enerji açığını kapatmak için devrim niteliğinde bir konsept tanıttı. “Luna Ring” (Ay Halkası) adı verilen bu mega proje Ay’ın ekvatoruna devasa bir güneş paneli kuşağı inşa ederek üretilen temiz enerjiyi kesintisiz olarak Dünya’ya ışınlamayı hedefliyor.

Ay’da bulut, yağmur veya gece-gündüz döngüsü gibi hava olaylarının Dünya’daki gibi enerji üretimini kısıtlamaması, projenin temel çıkış noktasını oluşturuyor.

Plan, Ay’ın ekvatoru boyunca yaklaşık 11.000 kilometre (6.800 mil) uzunluğunda ve 400 kilometre (250 mil) genişliğinde devasa bir güneş paneli şeridi inşa edilmesini öngörüyor.

Şirketin tahminlerine göre bu sistem tam kapasiteyle çalıştığında 13.000 terawatt’a kadar akıl almaz bir enerji üretebilecek. Bu rakam Dünya’nın mevcut enerji ihtiyacının çok ötesinde.

Bu devasa yapıyı inşa etmek için gereken malzemeleri Dünya’dan Ay’a taşımak lojistik ve finansal olarak imkansız. Bu nedenle şirket Ay’ın kendi kaynaklarını kullanmayı planlıyor.

Ay yüzeyindeki kum (oksit bileşiği) Dünya’dan götürülecek hidrojenle birleştirilerek su ve oksijen üretilecek. Bu su Ay’daki kum ve çakılla karıştırılarak yapı taşları (beton, cam elyafı) elde edilecek.

İnsanlar için son derece tehlikeli ve zorlu olacak bu inşaat süreci tamamen Dünya’dan kontrol edilen otonom robotlar tarafından gerçekleştirilecek.

Projenin en fütüristik kısmı ise enerjinin transferi. Üretilen devasa enerji uzayda kaybolmadan gezegenimize aktarılacak.

Güneş hücrelerinin topladığı enerji güçlü mikrodalgalara ve lazer ışınlarına dönüştürülecek. Bu ışınlar her zaman Dünya’ya bakan Ay yüzeyinden yola çıkarak, gezegenimizdeki dev alıcı istasyonlara kesintisiz bir enerji akışı olarak aktarılacak.

Şirket inşaatın en erken 2035 yılında başlayabileceğini belirtse de projenin somut bir plandan ziyade bir “vizyon” olduğunu kabul ediyor.

Gök bilimciler ve mühendisler maliyetin henüz hesaplanamamış olması, makineleri ve panelleri tahrip edebilecek aşındırıcı “Ay tozu” (regolit) sorunu ve böyle bir yapının inşası için gereken benzeri görülmemiş uluslararası yasal işbirliği gibi büyük engellere dikkat çekiyor.