36 kişiden biri bile ‘durun’ demezse…

36 kişi…

Bir tanesi bile…

“Biz ne yapıyoruz?” demedi.

Bartın’ın Amasra ilçesinde 13 yaşındaki bi kız çocuğunun, sosyal medya üzerinden iletişim kurduğu kişiler tarafından cinsel istismara uğradığı ihbar edildi.

18 Nisan’da başlayan soruşturmada, 10’u 18 yaşından küçük, 36 kişi hakkında dava açıldı.

Dün Bartın 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararını verdi.

Ben bu sayıya bakıyorum, aklım almıyor.

Ama asıl aklımın almadığı sayı değil tabii.

Bunun nasıl mümkün olduğu.

Çünkü bunlar birbirinden habersiz 36 kişi değil. Soruşturma sosyal medya üzerinden kurulan iletişim ve dijital deliller üzerinden yürümüş. Yani ortada bir ağ var.

Ve asıl korkunç olan şu:

O ağın içinden geçen hiç kimse bir noktada durup, “Bu yanlış!” dememiş.

Kimsenin “Biz n’apıyoruz?” demediği bir ortam kurulmuş.

Üstelik o ortamın içinde çocuklar da var.

Bu çocuklar bunu nerede öğrendi?

Kimden gördü?

Hangi ekranda, hangi grupta, hangi sohbette bu kadar normalleşti?

Karara gelince…

-Bir sanığa, nitelikli cinsel istismardan 22 yıl 6 ay, hürriyetten yoksun kılmadan 7 yıl 6 ay.

-Beş sanığa, 16’şar yıl 8’er ay.

-Sekiz sanığa, 13 yıl 4 ay ile 16 yıl 8 ay arasında değişen cezalar.

-Yaşı küçük iki sanığa 10’ar yıl.

-9 sanık ise beraat etti.

-Altı sanık hakkında da “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı verildi.

13 yaşında bir çocuk…

Yaşadıklarını ömrü boyunca taşıyacak.

Ve biz hala cezaları, beraatleri, ertelemeleri konuşuyoruz.

Benim içime sinmiyor.

Çünkü bi çocuğu korumak, mahkeme salonunda başlamıyor.

Çok daha önce başlıyor.

O mesajın atıldığı yerde…

O grubun kurulduğu yerde…

Birinin diğerine, “Dur. Bu bi çocuk” demesi gereken yerde.

36 kişi…

Mesele sadece bu 36 kişi de değil.

Mesele, 13 yaşındaki bi çocuğun etrafında böyle bir düzen kurulabilmiş olması.

Ve kimsenin “Durun!” dememiş olması.