Djokovic bana yine şunu hatırlattı: Liderliği yaş değil, karakter belirliyor

Dün Centre Court’ta büyük bir mücadele vardı.

Skor tabelası sonunda Jannik Sinner’i gösteriyordu. Üç setlik net bir galibiyet…

Ama ben korttan ayrılırken aklımda maçtan çok Novak Djokovic’in basın toplantısında söyledikleri kaldı.

Çünkü bazen bir sporcu, kazandığı maçlarla değil, kaybettiği gün söyledikleriyle ilham verir. Ben de her zaman kaybeden sporcuların basın toplantısından çok şey öğrenirim .

Kaybetmek de bir liderlik sınavıdır

39 yaşındaki Djokovic’e, artık yaşının onu zorlayıp zorlamadığı soruldu.

O ise yaşından hiç söz etmedi.

Sadece gerçeği kabul etti.

“Bugün benden daha iyiydi.”

Bu kadar…

Ne hakeme sitem etti.

Ne yorgunluğunu bahane etti.

Ne de kariyerini hatırlatarak kendine mazeret üretti.

Büyük liderlerin ortak özelliği de bu değil mi?

Kazandıklarında alkış toplarlar, ama asıl karakterlerini kaybettiklerinde gösterirler.

Djokovic bunu bir kez daha kanıtladı.

Basın toplantısının en çarpıcı anlarından biri ise bir gazetecinin şu sorusuyla geldi:

“Hâlâ tarihin en iyi servis karşılayıcısı olduğunuz söyleniyor…”

Djokovic gülümsedi.

Ve sadece iki kelime söyledi:

“Öyleydim…”

O iki kelime, bana göre Wimbledon’ın en anlamlı cümlesiydi.

Çünkü o cümlede kibir yoktu.

İnkâr yoktu.

Zamanla kavga etmek de yoktu.

Sadece kendini olduğu gibi kabul eden büyük bir şampiyonun olgunluğu vardı.

Yaş değil, vazgeçmek insanı yaşlandırıyor

Bugün profesyonel sporda birçok sporcu 35 yaşına geldiğinde emeklilik konuşuluyor.

Djokovic ise 39 yaşında hâlâ Grand Slam yarı finalinde.

Bunu geçmiş başarılarının hatırına değil, hâlâ kazanabileceğine inandığı için yapıyor.

“Sağlıklı olduğum sürece dünyanın en iyi beş oyuncusuyla mücadele edebilirim” derken, boş bir özgüven sergilemiyor.

Son iki yılda oynadığı Grand Slam finalleri ve yarı finaller bunu zaten söylüyor.

Aslında Djokovic’in verdiği mesaj sadece tenisle ilgili değildi.

Hepimize şunu hatırlatıyor:

İnsanı yaşlandıran takvim değil, vazgeçmesidir.

Merakı, tutkuyu ve hedeflerini koruyabildiğiniz sürece yaş sadece nüfus cüzdanındaki bir sayıdan ibaret kalıyor.

Belki bu Wimbledon kupasını kazanamadı.

Ama Centre Court’tan ayrılırken yine kazananlardan biriydi.

Çünkü gerçek şampiyonluk bazen kupayı kaldırmak değil, yenilgiyi bile asaletle taşıyabilmektir.

Ve Novak Djokovic bunu hâlâ dünyanın en iyilerinden biri olarak yapmaya devam ediyor.