New York Times’ın ünlü moda yazarı, Balenciaga’nın son defilesini neden beğenmedi?

Dünyada “haute couture” denince akla ilk gelen markalardan biri olan Balenciaga, yeni tasarımcısı Pierpaolo Piccioli’nin hazırladığı koleksiyonu geçen hafta Paris’te tanıttı.

Bu defileyi yerinde izleyen The New York Times’ın moda editörü Vanessa Friedman yazısında hayal kırıklığını gizlememiş.

İşte o yazı:

***

İnsanların birbirlerine olan sevgilerini kaybetmelerini izlemek zor. 

Ama Çarşamba günü Pierpaolo Piccioli’nin Balenciaga için yaptığı ilk haute couture defilesinden ayrıldığımda, birçok kişi tarafından eski formuna dönüş olarak kabul edilen, ancak aynı zamanda bir tür omuz silkme ile karşılanan, açık havada sergilenen muhteşem ve dramatik şekillerin geçit töreninde, bu duyguyu, ya da duygu eksikliğini, görmezden gelmek zordu.

Ve yine de, en azından yüzeysel olarak, tasarımcı her şeyi doğru yapıyor.

Önceki selefi Demna olmaya çalışmayı ve talihsiz sonuçlarla sokak giyimi yapmak için kendini doğal olmayan şekillere sokmayı bıraktı (Ekim ayındaki hazır giyim defilesine bakın). Valentino’daki eski işinde imzası haline gelen olağanüstü renk anlayışını – mandalina ve haki; menekşe mavisi ve güvercin grisi; açık pembe ve üzüm ve yakut kırmızısı – ve formun zarafetini benimsedi.

O, bunu klasik Balenciaga kesimleriyle (çuval, trapez, balon etek) tamamen çağdaş bir şekilde birleştirdi; öyle ki, sırtı kaplumbağa kabuğu şeklinde olan bir palto, dikişlerle değil, yünü 3 boyutlu yazıcıyla üretilmiş bir kalıbın üzerine gererek yaratıldı. Hatta gelinliğine bile cepler koydu, inanılmaz! Düşüncelerinin merkezinde hala insan var. Ve tüm atölyeyi podyuma çıkarıp selam verdi – bu, zanaatkarların ilk kez böyle bir takdir görmesiydi.

Peki neden eskiden ateşli hayranlar bu kadar kayıtsızlaştı? Konukların kavurucu güneş altında bunalmış olmaları, bu durgun tepkiyle ilgili olabilir, ancak hafif bir esinti olsa bile etki aynı olmazdı. Çünkü sorun onda değil, bizde.

Koleksiyon şüphesiz güzeldi. Fiziksel olarak da rahattı. Birçok durumda kırmızı halı için mükemmeldi ve ünlüler özellikle Zümrüt Şehri’ni andıran kolsuz, pullu yeşil bir elbise ve Empresyonist bir tablo gibi 24.150 kumaş yaprağıyla kaplı balon bir elbise gibi parçalara akın etmeliydi.

Ama anlaşılan o ki, doğru olan şu an için doğru değil. İhtiyaç duyulan şey yanlış. İhtiyaç duyulan şey biraz karmaşa, biraz hareket, deneme ve statükoya meydan okuma duygusu. Eylem.

Piccioli’nin kıyafetlerinde hiçbir pürüz yok – bunlar çoktan törpülenmiş – ve bu lirizm hem pandemi öncesinde hem de sonrasında son derece arzu edilir görünse de, şimdi başka bir zamandan kalma bir şey gibi geliyor. 

Ve marka. Çoğu görünümde çok fazla kumaş kullanılmış, bu da hızlı bir şekilde bir yere varmayı imkansız kılıyor. 

Bayılırsanız, tüylerin içinde boğulabilirsiniz.