Ekim’de en az 193 kişi işe gitti ve eve dönmedi

Biliyorsunuz, İzmir Aliağa’da bi fabrikada en az 18 işçi hayatını kaybetti ve olayla ilgili yayın yasağı getirildi. Ben de konuşamadığımız o olay yerine, konuşabildiğimiz rakamlara bakmak istedim.

İSİG’in Ekim raporu dün açıklandı.

Ekim’de en az 193 kişi işe gitti ve eve dönmedi.

Bu yılın ilk on ayında, iş cinayetlerinde ölen işçi sayısı 1930’a ulaştı.

Her gün ortalama altı kişi.

Ekim’de en çok tarlada ve ormanda can verildi: 40 işçi.

Hemen arkasında inşaat var: 38 işçi.

En çok ölüm yine İstanbul’da, 23 kişi.

Nasıl öldüler?

43’ü ezilerek ya da göçük altında kaldı.

35’i trafik ve servis kazasında, 30’u yüksekten düşerek hayatını kaybetti.

Bunların çoğu önlenebilir ölümler.

Bir emniyet kemeri, bi iskele korkuluğu, bir denetim.

Ölenlerden 4’ü 14 yaş ve altındaymış.

15-17 yaş arası 5 genç daha var.

Yani bir ayda 9 çocuk, okulda olması gereken yaşta, iş yerinde öldü.

Listede 25 mülteci ve göçmen işçi de var. Çoğu zaman adını bile duymadığımız insanlar.

65 yaşını geçmiş 8 işçi de bu ay hayatını kaybetti. Bu yaşta hala çalışmak zorunda olanlar.

Bunlar “kaza” değil.

Bir ay sonra yine bir rapor gelecek, yine bir takım rakamlar.

O rakamlar azalsın istiyorsak önce bu ölümleri sıradanlaştırmayı bırakmamız lazım.