‘Bitti kalmadı’ dedikleri kuyudan servet çıkardı

Alsas bölgesindeki Oberlauterbach köyünde, mısır ve kolza tarlalarının arasında yer alan küçük bir atbaşlı pompa, çeyrek asır boyunca süren sıra dışı bir yerel üretim serüveninin simgesi oldu. Emekli mühendis Philippe Labat’ın girişimiyle hayata geçen bu projeyi karlı bir işletmeye dönüştürdü.

1990’ların sonunda, petrol sektöründe uzun yıllar deneyim kazanan Philippe Labat, önceki işletmecisi tarafından verim düşüklüğü gerekçesiyle terk edilen bir petrol kuyusunu devraldı. 1980’lerde açılan bu saha, o dönemde endüstriyel olarak değersiz görülse de Labat, yerel üretimin düşük maliyetli lojistik ve istikrarlı mevzuat sayesinde yüksek kar marjı sağlayabileceği düşüncesiyle projeyi başlattı.

Saha başlangıçta günde sadece birkaç varil petrol üretirken, Labat üretimi engelleyen temel sorunun parafin birikintileri olduğunu tespit etti. 2002 yılında kuyuya uygulanan özel bir ısıtma sistemiyle petrolün sıcaklığı 85 dereceye çıkarıldı. Bu teknik müdahale ham petrolü akışkan hale getirerek günlük verimi 16 varile çıkardı ve üretimin üç kat artmasını sağladı.

İşletme, minimum maliyet ve yüksek verimlilik prensibiyle yönetildi. Periyodik bakımlar bir çalışan tarafından yürütülürken, toplanan petrol her üç haftada bir Almanya’daki Karlsruhe rafinerisine sevk edildi. Yaklaşık 25 yıl süren bu faaliyet boyunca toplam 84 bin varil üretim gerçekleştirilerek 4 milyon avronun üzerinde ciro elde edildi. Bu süreçte köy bütçesine yapılan katkılarla yerel okulların ihtiyaçları gibi sosyal projeler de desteklendi.

2024 yılında, kuyu derinliklerinde bir ekipmanın sıkışması sonucu meydana gelen teknik bir arıza, üretimin kalıcı olarak durmasına neden oldu. Yapılan kurtarma çalışmaları sonuç vermeyince, Philippe Labat 106 bin avroluk başlangıç yatırımıyla kurduğu ve büyük bir ticari başarıyla yürüttüğü bu macerayı noktalama kararı aldı.