Senin vaktin var, benim yok

Kadın 42, erkek 32 yaşında. Bir yıldır birlikteler. Birbirlerini seviyorlar, seks güzel, beraber çok eğleniyorlar. On yıllık yaş farkı da günlük hayatlarında pek mesele olmuyor. Ta ki kadın bir akşam “Ben evlenmek ve çocuk sahibi olmak istiyorum” diyene kadar.

Erkek de çocuk istiyor aslında. Evliliğe de karşı değil. Yalnız onun kafasındaki zaman biraz başka. Tabii ki istiyor ama hemen değil. Aslında birkaç yıl daha yaşamak, tanımak , sonra gidişata bakmak düşüncesinde.

Son derece makul bir düşünce değil mi?

Ama 42 yaşında çocuk isteyen bir kadına söylendiğinde hala aynı derecede makul mü? Çünkü adam için “üç yıl sonra” 35 yaş demek, kadın için 45.

İşte bazen yaş farkı ilişkilerindeki asıl problem 10 yaş değildir. Aynı üç yılın iki insan için aynı anlama gelmemesidir.

Son dönemde büyük kadın-genç erkek ilişkileri epey gündemde. British Vogue geçen yıl bunu uzun uzun ele aldı.

Yazının başlığı “Bekar Kadınlar Neden Giderek Daha Fazla Genç Erkeklere Yöneliyor” ve 20’li, 30’lu, 40’lı yaşlarındaki kadınların neden kendilerinden genç erkeklere yöneldiğini anlatıyor.

Kadınların anlattıklarında ortak bazı şeyler var. Genç erkekle ilişki daha hafif gelebiliyor. Kadın kendisini daha özgür hissedebiliyor. “Bu adamla evlenecek miyim?” baskısı azalabiliyor. Bazıları cinsellik konusunda da kendilerini daha rahat ve talepkar hissettiklerini söylüyor.

Bunda şaşılacak ne var bilmiyorum. Yıllardır 52 yaşındaki erkek 32 yaşındaki kadınla birlikte olduğunda bunu normal karşılıyoruz. Kadın 42, erkek 32 olunca herkes matematik profesörüne dönüşüyor. Üstelik artık genç erkekler de kendilerinden büyük kadınlara eskisinden daha açık görünüyor.

The Independent’ın geçen yıl flört aplikasyonlarındaki yaş filtrelerini incelediği haberinde Bumble kullanıcılarının yüzde 63’ü yaşın artık flörtte belirleyici bir unsur olmadığını söylüyordu.

Birleşik Krallık’taki kadınların yüzde 61’i kendilerinden genç biriyle çıkmayı düşünebileceğini belirtmişti. Haberde tıbbi antropolog Theresa MacPhail genç erkeklere neden büyük kadınlardan hoşlandıklarını da sormuş. Cevaplar tahmin ettiğinizden daha az Freud’luk.

Yaşça büyük kadınlar daha özgüvenli, ne istediklerini bilen, daha ilginç, cinsellik konusunda daha açık olmaları ile tercih sebebiymiş. Yani her genç erkek annesini aramıyor. Bazısı sadece ne istediğini bilen bir kadın arıyor.

Üstelik yaş farkının cinsellik açısından otomatik olarak dezavantaj olduğunu gösteren bir tablo da yok. 2025’te Sexual and Relationship Therapy dergisinde yayımlanan bir araştırma, yaklaşık 7-10 yıl veya daha fazla yaş farkı olan ilişkiler yaşayan 126 kişiye baktı.

Sonuçların kadınlar açısından ilginç bir tarafı var. Kendilerinden genç erkeklerle birlikte olan büyük kadınlar, büyük erkeklerle birlikte olan genç kadınlara kıyasla cinsel uyarılma, lubrikasyon, orgazm ve cinsel doyum ölçümlerinde daha yüksek sonuçlar bildirdiler.

Ama hanımlar hemen Tinder’a girip yaş filtresini 25-35 yapmayın. Çalışma sadece 126 kişiyle yapılmış, alt gruplar daha da küçük ve neden-sonuç göstermiyor.

Yine de çalışma önemli bir klişeyi bozuyor. Büyük kadın-genç erkek ilişkisinde sorun illa yatakta çıkmıyor. Bazen sorun takvimde çıkıyor.

Gelelim bizim çifte. Kadın 42 yaşında ve çocuk istiyor.

Burada romantizmi bir dakika kenara bırakıp biyoloji konuşmak gerekiyor. Amerikan Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanları Birliği’ne göre kadınlarda doğurganlık 30’lu yaşlarda azalmaya başlıyor ve bu düşüş 30’ların ortalarından sonra hızlanıyor.

Sağlıklı çiftlerde 20’li ve 30’lu yaşların başında tek bir adet döngüsünde gebelik olasılığı yaklaşık dörtte birken, 40 yaş civarında yaklaşık onda bire düşüyor. 45 yaşında doğal yolla gebelik olasılığı oldukça düşük hale geliyor.

Bu rakamları 42 yaşındaki kadınları korkutmak için söylemiyorum. 40’larından sonra doğal yolla hamile kalan kadınlar var; yardımcı üreme yöntemleri de seçenekleri genişletiyor.

Ama tıbbın söylediği başka bir şeyi de romantizm uğruna görmezden gelemeyiz. Zaman nötr değil. Uzmanlar bu nedenle 40 yaşın üzerindeki ve gebelik planlayan kadınlara daha denemeye başlamadan doğurganlık değerlendirmesi için doktora başvurmayı öneriyor.

Ayrıca yardımcı üreme teknolojilerinin yaşa bağlı doğurganlık kaybını tamamen telafi edebileceğine ilişkin yanlış bir güven oluşabildiği konusunda da uyarıyor.

Şimdi erkeği köşeye sıkıştırmayalım. Kadın 42 yaşında diye adamın ertesi sabah yüzük alıp nikah dairesinin önünde beklemesi gerekmiyor.

Kadının biyolojik zamanı erkeğe evlenme borcu çıkarmaz. Çocuk istemiyorsa istemiyor, hazır değilse değil. Bu kadınla evleneceğinden emin değilse de değil.

Ama bana göre yaşın getirdiği bir dürüstlük sorumluluğu var. Çünkü “Ben bilmiyorum” demek başka, “Bilmiyorum ama sen iki yıl burada bekle” demek başka.

32 yaşındaki erkeğin kendisine çok net birkaç soru sorması gerekiyor. Bu kadınla gerçekten bir gelecek görüyor muyum, çocuk istiyor muyum? İstiyorsam beş yıl sonra mı istiyorum, yakın zamanda mı? Evlilik konusunda tereddüdüm evliliğin kendisiyle mi ilgili, yoksa bu kadınla mı?

Bunların cevabı “Ben çocuk istiyorum ama 38’imden önce düşünmüyorum” ise bunda hiçbir sorun yok. Ama kadın bunu bilmeli.

Çünkü “Bir gün çocuk istiyorum” cümlesindeki “bir gün”, 32 yaşındaki erkekle 42 yaşındaki kadın için aynı gün değil.

İlişkilerde söylemekten pek hoşlanmadığımız bir şey var.

İki insan birbirini gerçekten sevebilir ve yine de birbirleri için yanlış zamanda karşılaşmış olabilir. Bunların hiçbiri sevgiyi sahte yapmaz. Ama sevgiyi her probleme çözüm de yapmaz.

Bütün sorumluluğu 32 yaşındaki erkeğe yüklemek de kolaycılık olur. Kadının da kendisine karşı dürüst olması gerekiyor.

Adam açıkça: “Ben önümüzdeki beş yıl çocuk düşünmüyorum.”diyor ve kadın içinden “Beni çok severse fikri değişir.” diye düşünüyorsa burada artık adamın kararsızlığından değil, kadının duyduğunu kabul etmek istememesinden söz ediyoruz.

The Independent’ın haberinde psikoseksüel terapist Kate Moyle yaş farkı olan çiftlerde geleceğe ilişkin olası engelleri önceden konuşmanın önemini vurguluyor. Çünkü eşiniz zihninizi okuyamaz; çocuk, para, kariyer, yaşam tarzı ve gelecek beklentileri konuşulmadığında yaş farkı kendi başına problem olmasa bile hayat evresi farkı problem haline gelebiliyor.

Bence bizim 42 ve 32 yaşındaki çiftimizin de önündeki soru çok basit. “Biz ne istiyoruz?”