Akbelen: Direnen kazanıyor

Akbelen…

Bu isim aklınıza neyi getiriyor?

Bana ağaçlara sarılan kadınları getiriyor.

Jandarmaya karşı duran köylüleri.

Zeytinini bırakmayan teyzeleri.

Yıllardır nöbet tutan insanları.

Gazetede okudum

Danıştay 6. Dairesi, Akbelen’deki acele kamulaştırma kararının yürütmesini durdurdu.

Hem de oybirliğiyle.

Yani tek bir muhalefet şerhi yok.

Ne demiş mahkeme?

“Acele kamulaştırma istisnai bir yöntemdir.”

“Enerji üretimi ve ekonomik gerekçe tek başına ‘acelelik’ şartını karşılamaz.”

“Bu karar uygulanırsa, giderilmesi imkânsız zararlar doğabilir.”

Şimdi durup düşünelim.

Neyi acele kamulaştırmak istemişlerdi?

679 parsel.

Altı mahalle: Bağdamları, Çakıralan, Çamköy, İkizköy, Karacaağaç, Karacahisar.

Niye?

Yeniköy ve Kemerköy Termik Santralleri’ne kömür yetişsin diye.

Kimin arazileri?

Köylülerin.

Üzerinde ne var?

Zeytin ağaçları.

Zeytincilik, o köylülerin geçim kaynağı.

Yani sadece ağaç değil.

Ekmek.

Ev.

Çocuğun okul parası.

Karar, 9 Ocak 2026’da alınmıştı.

Köylüler dava açtı.

Direndi.

Nöbet tuttu.

Bu, bir zafer de değil henüz.

Bu, bir nefes.

Yıllardır tutulan nefesin bir an için bırakılması.

Aklımda kalsın istediğim tek bir cümle var:

DİRENMEK işe yarıyor