Gazze’ye yardım paralarımızın fonda ne işi var?

Hatırlayacaksınız…

Üç yıl önce, İsrail saldırıları sürerken hepimiz bir şeyler yapmak istedik.

Kimi SMS attı, kimi okul kermesinde topladığını verdi, kimi zekatımı ayırdı…

Diyanet Vakfı’na emanet ettik. “Oradaki çocuklara ulaşsın” diye.

Sözcü’den Yavuz Alatan’ın haberine göre o paraların bir kısmı yatırım fonuna yatırılmış.

Fon krizi patlayınca, Diyanet İşleri Başkanı Safi Arpaguş’un talimatıyla fondan çıkılmaya çalışılmış. Vakıf parasının tamamını çekmek istemiş ama resmi prosedürlere takılmış. Ancak yarısını alabilmiş. Diğer yarısı hâlâ fonda duruyor. Çekilen kısım katılım bankasına aktarılmış.

Gerekçe ne?

Vakıflar Genel Müdürlüğü, paranın enflasyon karşısında erimemesi için değerlendirilmesini önermiş.

Vakıf ise zarar olmadığını, tasfiye edilen fonlarda kendi kaynağı bulunmadığını söylüyor.

Tamam.

Zarar var mı yok mu, onu rakamlar netleştirir. Ama benim takıldığım yer orası değil…

Ben o parayı Gazze’deki bir çocuğun ekmeği olsun diye verdim…

Portföy olsun diye değil…

Bir yardım kuruluşu, aç insanlara gitmesi gereken parayı neden bu kadar zamandır fonda “değerlendirir”?

Kimin onayıyla?

Bağışçıya soruldu mu?

Yardım neden hemen yerine ulaşmıyor?