Parkinson hastalığının beyindeki yıkım mekanizmasına dair tıp dünyasında ezber bozan yeni bir bulgu elde edildi.
Merkezi sinir sistemini tahrip ederek hareket kabiliyetini kısıtlayan Parkinson hastalığının ilerleyişine dair nöroloji dünyasında yeni bir biyolojik mekanizma aydınlatıldı. Bugüne kadar hastalıkla ilişkili "alfa-sinüklein" (α-syn) proteininin yalnızca beyin hücrelerinin içinde birikerek nöron ölümüne yol açtığı düşünülüyordu. Ancak saygın tıp dergisi Journal of Experimental Medicine’da yayımlanan yeni çalışma, bu toksik protein kümelerinin beynin dış sınırlarındaki lenfatik damarları tıkayarak atık tahliye sistemini sabote ettiğini kanıtladı.
Parkinson hastalarından alınan beyin zarı (dura mater) ve beyin omurilik sıvısı (BOS) örnekleri ile laboratuvar modelleri üzerinde yürütülen kapsamlı incelemeler, hastalığın kısır bir döngü içinde nasıl hızlandığını gözler önüne serdi.
Sağlıklı bir insan beyni, hücresel faaliyetler sonucu oluşan biyolojik atıkları beyin zarındaki meningeal lenfatik damarlar aracılığıyla kafatasından boyundaki lenf düğümlerine tahliye eder. Araştırma ekibi, Parkinson hastalarının beyin zarlarında kümelenen yanlış katlanmış alfa-sinüklein proteinlerinin, tam olarak bu tahliye damarlarının bitişiğinde biriktiğini saptadı.
Deneylerde beyin omurilik sıvısında bu toksik proteinlere maruz kalan dokularda atık akışının durma noktasına geldiği belirlendi. Laboratuvarda insan lenfatik hücreleriyle yapılan testlerde ise protein kümelerinin damar duvarındaki hücreler arası bağlantıları zayıflattığı ve yeni damar oluşumunu yavaşlattığı görüldü.
Araştırmacılar, yürüttükleri RNA ve genetik analizlerle tahliye sistemindeki tıkanıklığın moleküler şifresini de çözdü. Beyin sınırlarındaki protein birikintilerinin, bölgedeki bağışıklık hücrelerini (makrofajlar) uyararak Tnf genini harekete geçirdiği tespit edildi.
Aktive olan genin aşırı miktarda ürettiği enflamatuar TNF proteini, lenfatik damarlarda yapısal hasara ve iltihaplanmaya yol açarak beynin temizlik mekanizmasını tamamen devre dışı bıraktı.
Elde edilen bulgular, günümüzde geliştirilen deneysel Parkinson tedavilerinin neden beklenen başarıya ulaşamadığına da açıklık getiriyor. Bilim insanları, mevcut ilaçların yalnızca beyin dokusu içindeki toksik proteinleri parçalamaya odaklandığını, ancak beynin dış tahliye kanalları tıkalı kaldığı sürece parçalanan atıkların kafatasından dışarı atılamadığını vurguluyor.
Uzmanlar, gelecekteki Parkinson tedavilerinde beynin lenfatik tahliye sistemini onarmanın ve iltihaplanmayı durdurmanın, toksik protein birikimini önlemek kadar hayati bir hedef olacağını ifade ediyor.