Antakya’nın depreme kadar en önemli gelir kaynağı KOBİ'ler ve turizm gelirleri olmuş. Bugünün en büyük problemi, geride kalanların gelir kaynaklarının ortadan kalkması. Tekrar ve hızlıca ticaretin, üretimin, siparişlerin başlaması gerek.
Ama geride kalanların cesareti ve metaneti beni benden aldı. Deprem sonrası çocuklarını yanına alarak önce başka şehirlere giden ama tekrar aile büyüklerinin yanına ve işlerine geri dönen insanları görmek beni umutlandırdı. Daha çok düşünmeye ve destek olmaya sevk etti. Konuyu daha çok arkadaşımla konuşarak yaymaya ve büyütmeye yöneltti.
Onlar işlerine döndükçe ve işlerini ve ailelerini ayağa kaldırmaya çalıştıkça bizi de güçlendirdiler. İlk istedikleri içine girecekleri bir çadır sonra da para kazanacakları işleri ve siparişleri oldu.
Geçtiğimiz hafta sonu Levent Erden’in Next Akademi buluşmasında depremin birinci yılında ‘Ortak Akıl Antakya’ Derneği’nin kurucularından, ‘Depremin Ardından Geçen 1 Yılın Özeti’ni dinledik. Depremin hemen ardından platform olarak kurulan sonra derneğe dönüşen oluşumun tüm çalışmaları ve sunuşlarına, Ortak Akıl Antakya web sitesinden ulaşabilirsiniz.
Geçtiğimiz yıl yaz aylarında Rahat Battı podcastine konuk ettiğim ve Antakya hakkında görüşlerini dinlediğim Emre Arolat yaptığı sunuşla bir yılın özetini, yüzün üstündeki dinleyici grubuna anlattı. Onu ve diğer dernek gönüllülerini dinlerken içimizi zaman zaman hüzün ve karamsarlık kaplarken daha çok da heyecan ve umut kapladı.
Öncelikle bundan sonra yazacaklarım daha çok uzmanlardan duyduklarımın bir özeti olacak. Kendi yorum ve görüşlerim değil. Amacım, Ortak Akıl Antakya Derneği’nin duyulmasına küçük de olsa katkı sağlamaktır.
Mart 2023 tarihli yayınlanan Ortak Akıl Antakya, Niyet Beyanı şöyle başlamış; ‘6 Şubat 2023 tarihli depremlerin neden olduğu yıkımın ilk şoku etkisini yavaş yavaş yitirirken, afet bölgelerinde şehirlerimizi nasıl yeniden ayağa kaldırılacağı sorusunun gölgesi hepimizin üzerine düşmüş görünüyor.
Bu ‘hepimiz’ in içinde sadece şehir plancıları, kentsel tasarımcılar, mimarlar, mühendisler, tarihçiler, sosyologlar, bilim insanları yok kuşkusuz.
Başta yakınlarını, sevdiklerini ve şehirlerini kaybetmiş ve geleceğe endişe ile bakan bölge insanları olmak üzere bu ülkede onlara kader birliği yapmış herkesin ‘hepimiz’ tanımı içine girdiği söylenebilir.’
Yani ‘biz’ varız, ‘hepimiz’.
Daha güzel bir tanım okumadım, daha iyi anlatılamazdı.
Deprem bölgelerinde ailemiz, evimiz, tanıdığımız, dostumuz, komşumuz olsun veya olmasın kader birliği yapmış herkesin sorumluluğu ve yapacakları var demişler.
OAA’ nın kuruluşundan itibaren çalışan bir Danışma Kurulu var. Geçen sene 2 çalışma grubu ile başlayan yapı bugün 16 alt çalışma grubu ile devam ediyor. Çalışma grupları ihtiyaçlara göre artıyor veya azalabiliyor. Antakya ve İstanbul’da ofisleri ve çalışanları var.
Farklı alan ve disiplinden konunun uzmanları, hocaları ve Antakya dostları katkı sağlamak için elini taşın altına koymuş.
Çalışma gruplarında Ekonomik Fırsatlar grubundan, Kültür ve Sanat Çalışma grubuna, Hukuk ve Yönetmelikler Çalışma Grubundan Eğitim Çalışma grubuna kadar alt başlıklar var. İster avukat olun, ister öğretmen, ister genel müdür olun, ister stajyer herkesin katkı sağlayacağı bir alan var.
Antakya’nın depreme kadar en önemli gelir kaynağı KOBİ boyutundaki işletmeler ve turizm gelirleri olmuş. Ve bugün neredeyse bu gelirlerin hiç biri kalmamış durumda. Aslında bugünün en büyük problemi, geride kalanların gelir kaynaklarının ortadan kalkması. Tekrar ve hızlıca ticaretin, üretimin, siparişlerin başlaması gerek.
17 Haziran’da Antakya Çalıştayı düzenlemişler. Hukuk yönetmelikleri çalışma grubu ve Sağlık ve toplu rehabilitasyon çalışma gruplarını kurmuşlar.
Müthiş bir kadim kentten bahsediyoruz. Ve neredeyse tamamen yok olan bir kent. Tam 2300 yıldır var olan ve her seferinde küllerinden doğan bir kent.
İğneyle kuyu kazmak gibi bir iş yapıyoruz diyorlar. Ama doğru bildiğimiz yolda yürümeye gayret ediyoruz. Çok eksiklikler var, zemin çalışmaları, yapı eksiklikleri, finansal eksiklikler çok fazla.
‘Yapmak için bilmek, bilmek için anlamak lazım’ diyorlar.
‘Bütünsel bir stratejiye ihtiyaç var’ ve bunun için canla başla çalışılıyorlar.
Antakya’ya kalıcı bir mekan bırakma hayalleri var. Kent hafızasını yaşatacak bir ‘Toplum Merkezi’. Merkezi yapacak bir yer arayışları var. Aslında niyetler çok, yollar uzun. Sabır lazım.
Bugün ise altyapı yok, elektrik çok sık kesiliyor. Ulaşım problemli, havaalanı kullanılamıyor, ne zaman çalışacağı da belli değil.
Sağlık, hijyen sorunları devam ediyor. Eğitim konusu da benzer durumda.
Bize ve desteğimize çok ihtiyaçları var.
2 Eylül 2024 - Kendini bil, kendini bul, kendini anlat
29 Ağustos 2024 - İstediğiniz ve sevdiğiniz işi nasıl alırsınız?
26 Ağustos 2024 - Ortak hedefler ve ortak anılar yoksa ortaklık yürür mü?
22 Ağustos 2024 - İş hayatında gerçek mutluluğun anahtarı nedir?