Adının anlamı, kendisi kadar etkileyici bir insanı kaybettik

Ioanna Kuçuradi’nin ardından pek çok yazı okudum. Ama en çok Şengül Hablemitoğlu’nunki etkiledi beni.

Burada yeniden paylaşıyorum:

Mütevazi, zarif ve zamansız bir insanı kaybettik. Adının anlamı da kendisi kadar etkileyici; “Tanrı’nın lütfu…’’

Bazı insanlar hiç gitmeyecekmiş gibi geliyor, onları kaybetmek hayal kırıklığı ve boşluk.

Varlığını bildiğim sürece, bu ülkede hala insanı, etik değerleri, hakkaniyeti ısrarla hatırlatan bir sesin bulunduğunu bilirdim.

Türkiye’nin düşünce hayatında zaten daracık olan bir alanın biraz daha tenhalaştığını, çorak kaldığını düşündükçe çok canım yanıyor.

Biz, düşünmeye, sorgulamaya, kavramların üzerinde durmaya pek alışkın bir toplum değiliz. Hatta sakıncalı ve tehlikeli bizim kodlarımızda.

Çoğu zaman hızla hüküm veriyoruz, insanlara kolayca kategorik bakıyoruz. Haklı ile haksıza, bizden olanla olmayana karar vermekte acele ediyoruz.

Böyle bir yerde, Kuçuradi Hoca, yıllarca bize durup “İnsan nedir, insanın değeri nedir ve bir insanın hakkını korumak aslında neyi korumaktır?” diye diye yeniden düşünmemiz gerektiğini sabırla anlattı.

Türkiye Felsefe Kurumu’nun başkanlığını yürütürken de, üniversitede, kitaplarında, konuşmalarında da felsefeyi yalnızca filozofların birbirlerini anladıkları uzak bir alan olmaktan çıkardı.

İnsanı anlattı. İnsan ilişkilerini anlattı. Dünyada insan olarak bulunmanın anlamını anlattı, üstelik çok anlaşılır bir dille.

Benim için en kıymetlisi de bu; “insan hakları” dediğimiz şeyin soyut, büyük ve uzak sözlerden ibaret olmadığını; tek tek her insanın değerini görebilmekle başladığını her fırsatta basit bir dille anlattı.

Hocanın kaybına, yalnızca felsefe dünyasının, öğrencilerinin ya da onu yakından tanıyanların kaybı olarak bakamayız.

Düşünmenin yerini kanaatlerin, sorgulamanın yerini kesin hükümlerin, insanın değerinin yerini kimliklerin, nesnelerin aldığı; düşünmenin, sorgulamanın neredeyse yasaklandığı bir zamanda, Türkiye için büyük bir eksiklik.

Türkiye’nin düşünce hayatına, adı gibi gerçekten bir lütuf olarak değmiş bir ömür.

Huzurla dinlensin, saygı ve minnetle…