Senin suçun değil

Ankara’da 12. sınıf öğrencisi bir kız çocuğu, üç yıldır babasının cinsel istismarına uğradığını rehber öğretmenine anlattı.

Öğretmenin ihbarıyla, soruşturma başlatıldı. Çocuk, ifadesinde babasının kendisine “Gündüz benim kızımsın, gece ise karımsın” ve “Seni kendim için yetiştiriyorum” dediğini, ayrıca doğum kontrol hapı verdiğini anlattı. Annesinin de olanları bildiğini ve babasına yardım ettiğini söyledi. Devlet korumasına alındı.

Mahkeme, annenin de suçun ortağı olduğuna hükmederek anne ve babaya hiçbir indirim uygulamadan 30’ar yıl hapis cezası verdi.

Uzun zamandır ilk kez bir karar hepimizin içine su serpti. “Adalet yerini buldu” diyebildiğimiz kararlardan biri bu.

Ama bu haberi okurken nefesim kesildi.

Onu koruması gereken iki insan, yaşadığı istismarın failleri. Bir çocuk böyle bir yalnızlığı nasıl taşır?

Sonunda okulundaki bir kapıyı çalıyor. Anlatıyor. Karşısındaki öğretmen onu dinliyor, ciddiye alıyor, harekete geçiyor.

O öğretmenin yaptığı şey ne kadar kıymetli…

Bir rehber öğretmenin bir çocuğun hayatında nasıl bir fark yaratabildiğini görelim. Okullardaki rehberlik servislerini güçlendirelim, uzman sayısını artıralım. Her çocuk yardım isteyebileceği birine ulaşabilsin.

Çocuklara “Anlat” derken, bize düşeni de unutmayalım: Dinlemek… Ciddiye almak… Korumak için harekete geçmek…

Çünkü bir çocuğun güvenliği, onun konuşma cesaretini bulmasına bağlı kalamaz.

Ve bunu okuyan, benzer bir şey yaşayan bir çocuk varsa…

Senin suçun değil.

Korkmuş olman da, anlatamamış olman da senin suçun değil.

Güvendiğin bir öğretmenden, bir yetişkinden yardım iste. Biri seni dinlemezse başka birine anlat.

Korunmak, güvende olmak, çocukluğunu yaşamak senin hakkın.