Amerika’da duyardık hep, aynı felaket şimdi bizde

Telefonu elime almaya korkuyorum.

Sürekli kötü haberler…

Felaket üstüne felaket.

Ve şimdi de bu…

Siz de görmüşsünüzdür…

Bir okul saldırısı da Kahramanmaraş’tan…

13-14 yaşında bir çocuk…

Emniyet mensubu babasına ait 5 silah ve 7 şarjörle okula geliyor.

Okul, bi anda savaş alanına dönüyor.

Çocuklar hayatta kalabilmek için camlardan atlıyor. Öğretmenler öğrencilerini korumaya çalışıyor. Sınıflar panik içinde.

9 kişi öldü.

1 öğretmen.

8 öğrenci.

13 kişi yaralandı.

Saldırgan da yaşamına son verdi.

Amerika’da duyardık hep.

Şimdi bizde de, aynı hafta içinde 2 kez…

Korkunç bi şey.

İnsanın aklı almıyor tabii..

Bir çocuğun bu kadar silaha nasıl ulaşabildiğini…

Bir okulun bu kadar korunmasız olabildiğini…

Artık “Çok üzüldük” demek yetmez.

Silahlara erişim nasıl denetleniyor?

Evlerdeki silahlar nasıl korunuyor?

Okullarda risk altındaki çocuklar nasıl fark ediliyor?

Şiddet sinyalleri neden görülmüyor?

Psikolojik destek nerede?

Önleme mekanizması nerede?

Her gün, çocuklarını okula yollayan binlerce anne babanın yüreği ağzında…

Bu ülkenin, okullar için acil bir eylem planına ihtiyacı var!