Kazandıkları ve kaybettikleri her sayıdan sonra gülen yüzlerle tek vücut oluşla,
sevinci gülen ama nemli gözlerle yaşayışla,
paylaştırdıkları gururun
özlemli hissedilişiyle,
ait oldukları edeple, unutulmamış adapla,
inançla ama yürekle söyledikleriyle
bizi
“kendimize götüren”
kızlar…
Bu emsalsiz coğrafyanın canlılığını, gücünü, doğurganlığını ve
ufka doğru uzanışını
haykıran o dizeyi
hatırlatma gibi,
“bir kısrak gibi uzanan bu memleket” gibi,
kendine özgü
humoruyla, hamuruyla
Evet
“bizim”!
Hakikaten milli bu takım.
Yendikleri,
o takımlardan önce
ve hem de,
bu hissin, bir ruhun
zaten
kazanması mümkün olmayan
ama bu ülkeyi yoran
zihin rakipleri.