Contemporary sergisini gezerken belki işinize yarar diye…

Postmodern sanatın kuralları yıkan, tek bir doğruyu reddeden ve sınırları muğlaklaştıran yapısı vardır. 

Postmodern sanat, geleneksel veya modern kalıpların ötesine geçen, eklektik ve ironik bir dünyayı temsil eder.

Postmodern kavramının felsefi temeli Jean-Francois Lyotard’ın Postmodern Durum kitabına dayanır. Postmodern sanat, tek merkezli büyük anlatılara (ideolojiler, kesin doğrular) karşı çıkar ve bir sanat eserinde tek bir anlam yerine birden fazla anlam barındırılabileceğini savunur. Yani bu akım, belirsizlikleri kucaklar. 

***

Gelenekleri tamamen reddeden katı modernizme kıyasla, postmodern sanat hiçbir şeyi kökten reddetmez. 

Postmodern yaklaşım, insan sorunlarına tek bir mutlak çözüm aramak yerine, geçmişteki fikirlerin ve tarzların farklı yönlerinden beslenen bir kolaj veya “en iyi seçkisi” yaratma eğilimindedir. 

Bu nedenle postmodern düşünce ve sanatın en belirgin yeteneği ‘Anlamsızlığın sınırında dolaşıp da anlamsızlıktan anlam çıkarma ve var olması imkansız gibi görünen bir fikirden anlam yaratma becerisi’ oluverir. Sanatın bu yönüyle normları sorgulaması ve ezber bozması çok da ilgi çekicidir. 

***

Postmodernizmin etkileri sadece tablolarda veya müzelerde değil, gündelik yaşamda ve beden üzerinde de vardır. İnsan vücudunun üzerine semboller işlenmeye hazır bir pafta gibi görüldüğü dövmeler, piercingler ve ekstrem tarzları içeren “vücut politikası” kavramı, postmodern modanın ve beden sanatının bir yansımasıdır.

Ayrıca sergiden eve dönünce belki okursunuz diye bir kaç hızlı öneri;

• “Pardon Neye Bakmıştınız?” – Will Gompertz

• “Modernden Postmoderne Sanat” – Mehmet Yılmaz

• “Resme Nasıl Bakmalı” – Lionello Venturi

• “Çağdaş Sanatı Anlamak” – Graham Whitham ve Grant Pooke