Açık Deniz Yazıları… Havanın Mavi Sesi

Bazen insanın içinden sadece gitmek geliyor.

Nereye olduğunu bilmeden.

Bir süre aynı sokakları görmemek, aynı sesleri duymamak, aynı şeyleri düşünmemek…

Zaten kıyıdasın.

Oradan bile uzaklaşmak.

Belki aradığım sadece bildiğin dünyanın dışına çıkma isteği.

Bir şeylerden kaçmak için değil.

Farklı bir şey bulacağımdan da değil.

Sadece biraz başka türlü nefes almak için.

Açık deniz bu yüzden güzel gelir bana.

Orada hiçbir şey sana ait değildir.

Ne yol belli, ne varış. Sadece ufuk var.

Belki bazen ihtiyaç olan da bu.

Nereye gideceğini bilmeden önüne bakabilmek.

Neruda geliyor aklıma.

Puedo escribir…

Bir şarkının içinden geçer gibi.

Sonra Rupa’nın sesi.

Neruda…

Bir isimden çok, uzaktan gelen bir çağrı gibi.

Zihnimde denizle birbirine karışıyor bunlar.

Bazı kelimeler insanın içinde kalıyor. Bazılarıysa “kalk yerinden” diyor.

Kaldırıyor.

Deniz özlemi böyle bir şey.

Bir yere varma isteği değil. Bir süreliğine bildiklerinin dışında kalma isteği.

Kim olduğunun, ne olduğunun, sorumluluklarının, ne yapman gerektiğinin ağırlığı.

Kıyı geride kaldıkça insanın üzerindeki bazı ağırlıklar da hafifler.

Kim olduğunun, ne olduğunun, sorumluluklarının, ne yapman gerektiğinin ağırlığı.

Bir süre sadece insan olursun denizde.

Ve kendi sesin.

Es tan corto el amor…

Aşkın içinde yaşattıklarıyla.

Unutmak uzun.

Neruda bunu söylerken deniz bazı şeyleri unutturuyor.

Ya da belki sadece onları bir süreliğine susturuyor.

Ben de bazen bunu istiyorum.

Biraz susmak.

Biraz uzaklaşmak.

Biraz hiçbir şey bilmemek.

Sonra yeniden dönmek belki.

Bir şeyleri geride bırakmış olarak.

Biliyorum, insanın bütün hayatı boyunca aradığı şey, kendisinden başka bir hayat değildir.

Not:

Rupa & The April Fishes – “Neruda (Con Letra)”

Videoda yer alan bu bölüm, Pablo Neruda’nın El mar y las campanas (Deniz ve Çanlar) kitabındaki “Gracias, violines” şiirinden.

Şarkı Türkçe olarak şöyle:

“Teşekkürler kemanlar,
bu gün için,
dört telli.
Saf bir ses
gökyüzünün,
havanın
mavi sesi.
Teşekkürler aşkım,
bu hayat için,
yüzlerce dilekten oluşan.
Saf bir dalga
senin umudunun,
kalbinin
mavi denizi.”

Aynı kitapta, El mar y las campanas içinde “Parece que un navío diferente” (Sanki başka bir gemi) adlı şiir “Gracias, violines”in hemen ardından geliyor.

Şiir bir geminin denizden geçmesini bekleyen insanları anlatıyor: köpük, mavi, yeşil, açık deniz, sessizlik, bekleyiş… “Navío” burada herhangi bir tekne değil, uzaktan gelen, bilinmeyene doğru giden bir gemi.

Başlıktaki “Havanın mavi sesi” de, “la voz azul del aire” Neruda’dan bir dize